Πολλές φορές εμείς οι γυναίκες μπορεί να βγούμε εκτός ελέγχου όταν είμαστε πιεσμένες ή παραπάνω ταλαιπωρημένες από αυτό που στην πραγματικότητα αντέχουμε. Συνήθως αυτές οι στιγμές κατά τις οποίες νιώθουμε πιο ευάλωτες, η υπομονή που χρειάζεται να δείξουμε απέναντι στα παιδιά μας είναι μάλλον κάτι που συχνά δεν έχουμε και εξαιτίας αυτού το πρώτο συναίσθημα που έρχεται να μας βρει δεν είναι άλλο από τον θυμό.
Ο θυμός αυτός εκφράζεται τις περισσότερες φορές με φωνές και λόγια που μετανιώνουμε. Οι ενοχές είναι ο δεύτερος επισκέπτης που έρχεται να μας ρίξει μέσα μας για τα καλά. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η απαισιοδοξία παίρνουν σειρά και πάει λέγοντας.
Τελικά τι μας φταίει περισσότερο απ΄όλα και καταλήγουμε κάπως έτσι; Ναι! Είναι δύσκολο να είσαι όλα τα υπόλοιπα και μητέρα ταυτόχρονα αλλά από την άλλη μεριά, γιατί να ξεχνάμε τόσο εύκολα ότι έχουμε να κάνουμε με παιδιά; Είναι απλώς εγκέφαλοι που συνεχώς αναπτύσσονται και που θα χρειαστούν αρκετό χρόνο μέχρι να ωριμάσουν. Επομένως οι προσδοκίες μας θα έπρεπε να είναι μάλλον λιγότερες.
Κάθε φορά που χάνω την ψυχραιμία μου με τα παιδιά μου, το θυμάμαι δυστυχώς εκ των υστέρων. Τελικά όμως μετά από κάποιο καιρό πειραματισμού και έντονης αυτοπαρατήρησης, έρχομαι να το μοιραστώ. Δεν είναι τα παιδιά το πρόβλημα που μας κάνει να φτάνουμε στα όρια της εξάντλησης! Δεν είναι αυτά που μας βγάζουν εκτός εαυτού! Είναι όλα αυτά που είτε νιώθουμε ότι δεν προλαβαίνουμε να φέρουμε εις πέρας μέσα στην μέρα είτε αυτά που δεν κατανοούμε ότι δεν έχουμε το κουράγιο να τα ολοκληρώσουμε σήμερα. Είναι αυτή η ατελείωτη λίστα υποχρεώσεων και καθημερινών αναγκών που έχουν αυξηθεί πολύ και ξεφεύγουν από τις δυνάμεις μας.
Ωραία! Και σε αυτή την περίπτωση τι κάνουμε;
Το πρώτο βήμα λοιπόν είναι ακριβώς αυτό. Να κατανοήσουμε δηλαδή πως το μεγάλο μας ζήτημα δεν είναι τα πείσματα των παιδιών μας αλλά ο ρυθμός της ζωής μας που δεν μας επιτρέπει να πάρουμε ήρεμα χρόνο μένοντας απλώς μαζί τους. Και είναι μια πικρή αλήθεια πλέον ότι το κλειδί της ευτυχίας μας εντός και εκτός οικογένειας, κρύβεται σε ένα οικογενειακό περιβάλλον που καταφέρνει να μένει ισορροπημένο. Ισορροπημένο βέβαια δεν σημαίνει αδρανές ή μονοδιάστατο.
Ισορροπημένο είναι ένα οικογενειακό περιβάλλον όπου δεν αφήνουμε τους έντονους ρυθμούς να μας εξοντώσουν. Θα μου πεις πως γίνεται αυτό όταν μέσα στο σπίτι μας κάνουμε τα “βασικά” και πάλι νιώθουμε ότι δεν τα προλαβαίνουμε;
Σου απαριθμώ μερικούς πιθανούς τρόπους για να αλλάξουμε μαζί μια τέτοια πιεστική καθημερινότητα:
- Κάνε μια παύση με τον εαυτό σου, σκέψου τι έκανες μέσα στην μέρα αυτή και ρώτα τον ευθέως: Έκανες όντως μόνο τα “βασικά”; Ήταν αυτά που έκανες μόνο όσα πραγματικά χρειαζόταν ή μήπως υπήρχαν και κάποια από αυτά που είχες απλώς βάλει στο μυαλό σου να κάνεις ότι κι αν γίνει;
- Μην περιμένεις να αλλάξουν οι συνθήκες αν δεν κάνεις κάτι κι εσύ για αυτές. Και η παραμικρή αλλαγή μπορεί να οδηγήσει σε κάτι καλύτερο από αυτό που ζεις. Μπορεί να χρειάζεται να ξυπνήσεις ένα τέταρτο νωρίτερα για να μπορέσεις να ετοιμαστείς με την ησυχία σου ή να αγοράσεις κάτι πρόχειρο απ’ έξω για να προλάβεις να περάσεις μια ώρα παιχνιδιού με τα παιδιά σου. Δεν χρειάζεται να γίνουν αλλαγές σε καθημερινό επίπεδο για αρχή. Μπορείς όμως να διαφοροποιείς κάποιες από τις μέρες σου με μικρές αλλαγές που δεν φέρνουν σημαντική αναστάτωση στο πρόγραμμα σου.
- Εξασφάλισε ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια σου μένοντας για λίγο μακριά από οθόνες καθώς αυτή είναι μια κίνηση ματ που θα σε βοηθήσει πραγματικά να ρίξεις ρυθμό. Πολλές φορές ο λόγος που τρέχουμε είναι επειδή δεν προλαβαίνουμε να σκεφτούμε ότι το κάνουμε. Δυστυχώς οι οθόνες συχνά κάνουν το μυαλό μας να τρέχει από εικόνα σε εικόνα με αποτέλεσμα να είμαστε σε μια συνεχή αχρείαστη εγρήγορση.
- Την επόμενη φορά που θα χάσεις την ψυχραιμία σου θέσε το εξής ερώτημα στον εαυτό σου: Η σημερινή μέρα με όλες τις υποχρεώσεις της θα μπορούσε να δικαιολογήσει την ύπαρξη μιας έντονης σωματικής κούρασης; Αυτό είναι ένα σημείο κλειδί καθώς συχνά η εξάντληση του σώματος στέλνει σήματα στον εγκέφαλο μας τα οποία αυθόρμητα μετατρέπονται σε αρνητικά συναισθήματα.
Σώμα, πνεύμα, συνείδηση… επιλογές, μικρές αλλαγές,επιβράδυνση…ηρεμία, παύση.Ένας κύκλος λέξεων που δίνουν άλλο σχήμα στην ζωή μας!
Είναι σημαντικό λοιπόν να συνειδητοποιήσεις πως το πνεύμα ακολουθεί το σώμα αλλά και το αντίστροφο. Κάποιες φορές ίσως πρέπει να δώσεις λίγο περισσότερο έμφαση στο σώμα σου θέτοντας όρια σε αυτά που μπορείς να κάνεις μέσα στην μέρα σου και αποφεύγοντας τους ηρωισμούς κάθε τύπου. Από την άλλη πλευρά, κάποιες φορές ίσως χρειάζεται να κάνεις το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή να φροντίσεις να γεμίσεις την ψυχή σου με όμορφα συναισθήματα παίρνοντας μικρές εναλλακτικές ή διαφοροποιώντας έστω κάτι από την καθημερινότητα σου ώστε και το σώμα σου να μπορεί να πάρει χρόνο ξεκούρασης. Μπορεί όταν το γράφεις ή το διαβάζεις να φαίνεται απλό αλλά κατά την άποψη μου, η δυνατότητα του να μπορείς να βρίσκεις τι έχεις περισσότερο ανάγκη από τα δύο και να πράττεις ανάλογα δεν είναι μια απλή υπόθεση όταν καλείσαι να ανταποκριθείς στους φρενήρεις ρυθμούς της σημερινής κοινωνίας.
Όμως όπως συχνά λένε: Τα δύσκολα προβλήματα είναι για τους καλούς λύτες! Και πίστεψε με… αν έχεις μπει στην διαδικασία να σκεφτείς τι δεν κάνεις καλά και νιώθεις το σώμα σου να σε αφήνει, έχεις κάνει το πρώτο βήμα προς την επίλυση.Συνέχισε!