Γιατί δεν μιλάμε στα παιδιά μας ανοιχτά για το σεξ; Καλό ερώτημα στο οποίο μάλλον θα προτιμήσω να απαντήσω με ένα δεύτερο. Γιατί ποιος μίλησε σε εμάς για το σεξ όταν ήμασταν παιδιά; Στην καλύτερη των περιπτώσεων να κλείναμε τα μάτια μας όταν παιζόταν μια πιο αισθησιακή σκηνή σε κάποια ταινία ή κάποια ατίθασα εφηβάκια να έτρεχαν να αγοράσουν στα κλεφτά κανένα περιοδικό με πορνογραφικό υλικό χωρίς να τους πάρει κανείς είδηση. Και κάπως έτσι μεγαλώσαμε μαθαίνοντας για το σεξ κάπως τυχαία σε μια εποχή που τα πάντα γύρω από αυτό τα ακούγαμε και τα βιώναμε συνήθως σε μια διαφορετική ηλικία που μας επέτρεπε παρά την έκρηξη των ορμονών μας να σκεφτούμε κάπως διαφορετικά.
Ένας από τους βασικούς λόγους λοιπόν που δεν μιλάμε για αυτό ανοιχτά εμείς οι ίδιες είναι ότι το σεξ υπήρξε για εμάς ένα θέμα ιδιαίτερα ενοχικό κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Οτιδήποτε σχετιζόταν με αυτό αντιμετωπιζόταν με μια στάση αποστασιοποίησης των γονέων μας σαν να επρόκειτο για ένα ζήτημα που έκρυβε μέσα του πολλά μυστικά και που δεν έπρεπε να γνωρίζουμε μέχρι να έρθει η στιγμή να το μάθουμε όταν πια θα είναι επιτρεπτό με βάση την ηλικία μας ή άλλους κοινωνικούς παράγοντες.
Ένας άλλος βασικός λόγος που δεν μιλάμε γι’ αυτό είναι ότι δεν ξέρουμε πως να το επικοινωνήσουμε. Είμαστε και οι ίδιες μάλλον πολύ μπερδεμένες ως προς το τι μπορούμε και δεν μπορούμε να πούμε ή ως προς την στιγμή που είναι η καταλληλότερη για να μιλήσουμε. Επίσης όσο περίεργο κι αν φαίνεται για αυτή την εποχή οπού πλέον υπάρχει ενημέρωση για όλα τα θέματα,μερικές φορές επιλέγουμε να μένουμε προστατευμένοι μέσα στο δικό μας στενό πλαίσιο γιατί δεν θέλουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με ζητήματα που ίσως μας κάνουν να εκτεθούμε.
”
Κι όμως έχει έρθει η στιγμή να ενημερωθούμε ως προς αυτό το ζήτημα και εν συνεχεία να ενημερώσουμε και τα παιδιά μας καθώς φαίνεται ότι στην σημερινή εποχή τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά. Τα παιδιά δέχονται εξωτερικά ερεθίσματα σχετικά με αυτό πολύ νωρίτερα και επιπλέον έχουν δυνατότητα άμεσης πρόσβασης στο διαδίκτυο όπου εκτίθενται σε ότι υποτίθεται ότι παρουσιάζεται ως φυσιολογική σεξουαλική πράξη κάνοντας χίλιες δύο υποθέσεις και λαμβάνοντας ταυτόχρονα περίπλοκα μηνύματα σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό των ανθρώπων γύρω τους.
Το ερώτημα μου λοιπόν είναι:ενώ γύρω μας τα πάντα σε σχέση με αυτό το σοβαρό ζήτημα έχουν αλλάξει, εμείς θα συνεχίσουμε να το αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο πατροπαράδοτο τρόπο που το έκαναν οι γονείς μας; Θα προτιμήσουμε να σιωπήσουμε και να αφήσουμε το θέμα αυτό στο ίντερνετ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;
Δεν μιλάμε στα παιδιά μας ανοιχτά για το σεξ επειδή κανείς δεν μας μίλησε γι’αυτό όταν ήμασταν στην δική τους ηλικία. Εξαιτίας αυτού η ντροπή και η ενοχή κυριάρχησαν μέσα μας. Ας μην κάνουμε τα ίδια λάθη εφόσον τώρα πια ξέρουμε πόσο σημαντική είναι η έγκαιρη ενημέρωση από την πιο έμπιστη πηγή που είναι η οικογένεια τους.
Όταν το ζήτημα της σεξουαλικής αγωγής αποφεύγεται ακόμη και στα ίδια τα σχολεία καθώς δικαιολογημένα πολλοί εκπαιδευτικοί φοβούνται να μιλήσουν για αυτό ώστε να μην βρουν τον μπελά τους, ποια θα είναι η εξέλιξη της υπόθεσης αυτής για τα παιδιά μας; Θα τα αφήσουμε να ανακαλύψουν μόνα τους αφήνοντας και πάλι το θέμα αυτό στην τύχη του όπως έκαναν οι παλαιότεροι;
Πολλές φορές απελπισμένες μητέρες μου λένε πως ακόμη κι αν μπουν στην διαδικασία να ενημερώσουν τα παιδιά τους, δεν νιώθουν ασφαλείς για αυτά. Θεωρούν ότι τα λόγια τους δεν θα πιάσουν τόπο όταν όλα είναι τόσο δύσκολα σε σχέση με το σεξ. Επίσης πιστεύουν ότι ακόμη κι αν έχουν φροντίσει να ενημερώσουν σωστά τα παιδιά τους, είναι τέτοια η επιρροή από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και από τους τόσους ακατάλληλα πληροφορημένους συνομιλήκους τους που θα πάει όλη η προσπάθεια τους εντελώς χαμένη.
Έστω λοιπόν ότι τα πράγματα είναι έτσι και η προσπάθεια σου ίσως να μην αποδώσει τους καρπούς που θα επιθυμούσες, δεν αξίζει να δοκιμάσεις αυτό τον δρόμο της ανοιχτής επικοινωνίας; Μην ξεχνάς ότι είναι βασικό να είσαι ένα άτομο που το παιδί σου εμπιστεύεται και νιώθει άνετα να μιλήσει. Ενημερώνοντας το έγκαιρα για αυτά που χρειάζεται να γνωρίζει αναλόγως της ηλικίας του, ανοίγεις τα κανάλια επικοινωνίας και το βοηθάς να κατανοήσει ότι είσαι δίπλα του για ότι χρειαστεί ακόμη και σε θέματα τόσο ευαίσθητα.
Πιστεύω λοιπόν ότι έχει έρθει η στιγμή να αφήσουμε στην άκρη τους προσωπικούς μας φόβους και να σταματήσουμε να δειλιάζουμε κάθε φορά που τα παιδιά μας, μας ρωτούν για κάτι που σχετίζεται με το σεξ. Για να μπορούμε όμως να αισθανθούμε σίγουροι και να μην μας κλονίζουν αυτά τα θέματα θα πρέπει πρώτα να απαλλαχθούμε από την ντροπή την οποία νιώσαμε ως παιδιά απέναντι στους γονείς μας στην φάση της δικής μας προσωπικής αναζήτησης και ταυτόχρονα να ενημερωθούμε κατάλληλα για το πότε και πως μπορούμε να συζητήσουμε ή να απαντήσουμε στα παιδιά μας. Επίσης το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης θα πρέπει να ενταχθεί στο σχολικό πρόγραμμα αφήνοντας ελεύθερο τον εκπαιδευτικό ο οποίος θα πρέπει να έχει ειδικευτεί ώστε να έχει τις απαραίτητες γνώσεις να το συζητήσει με τους μαθητές του χωρίς πλέον να φοβάται την γονική παρέμβαση.