Όταν μια γυναίκα γίνεται για πρώτη φορά μητέρα, έρχεται αντιμέτωπη με μια νέα σκληρή πραγματικότητα καθώς η φροντίδα ενός βρέφους είναι σίγουρα ιδιαίτερα απαιτητική. Ας μην ξεχνάμε ότι η γυναίκα της σύγχρονης κοινωνίας έχει μάθει να λειτουργεί αυτόνομα και να καταπιάνεται με πολλά διαφορετικά πράγματα στην καθημερινότητα της. Έχει ξεφύγει από το πρότυπο της πατριαρχικής οικογένειας όπου ο σημαντικότερος και πολλές φορές και ο μοναδικός της ρόλος ήταν να μεγαλώσει τα παιδιά της. Όσο λοιπόν η λεχώνα αντιιμετωπίζει τις πρώτες δυσκολίες αναρωτιέται συχνά για το πότε θα βελτιωθεί η ζωή της με το βρέφος. Ποια θα είναι άραγε η στιγμή που θα απεξαρτηθεί κάπως από αυτό όσο κι αν το λατρεύει; Πότε θα μπορέσει να κοιμηθεί ξανά; Πότε σταματούν τα άλματα ανάπτυξης, οι κολικοί, οι απανωτοί θηλασμοί;
Η πρωτάρα μαμά που δεν ήταν συνηθισμένη σε αυτό τον τρόπο ζωής αναρωτιέται. Η έμπειρη μητέρα που μπορεί να έχει δύο ή τρία παιδιά αναρωτιέται επίσης αλλά για εντελώς διαφορετικά πράγματα. Για παράδειγμα, μπορεί να αναρωτιέται για το ποιο θα είναι αυτό το αναπτυξιακό στάδιο όπου τα μέλη της οικογένειας θα μπορούν να συνυπάρχουν πιο αρμονικά ή για το ποια θα είναι η στιγμή όπου η δυναμική της ομάδας θα λειτουργεί υπέρ της οικογένειας.
Στην πραγματικότητα όμως όλα αυτά τα ερωτήματα που τρέχουν μέσα στο μυαλό μας μαρτυρούν την δυσκολία του να αποδεχτούμε το παρόν μας όπως αυτό έχει και κυρίως να επικεντρωθούμε σε αυτό. Σε αυτή την περίπτωση η επικοινωνία μας και η συνύπαρξη μας με μαμάδες που έχουν παιδιά μεγαλύτερα σε ηλικία από τα δικά μας βοηθά πολύ καθώς μας ωθεί να αποδεχτούμε την μία και μοναδική πραγματικότητα η οποία βροντοφωνάζει ότι τα παιδιά μας μεγαλώνουν και περνούν πολλά και διαφορετικά στάδια. Εκεί που τελειώνει ένα στάδιο, ένα άλλο ξεκινά. Κι αν μιλάμε και για οικογένειες με δύο ή περισσότερα παιδιά, τα πράγματα είναι ακόμη πιο περίπλοκα καθώς η διάδραση ανάμεσα σε παιδιά που βρίσκονται σε διαφορετικά ηλικιακά στάδια αυξάνει τον βαθμό δυσκολίας.
Μια φορά γονέας, για πάντα γονέας!Με άλλο τρόπο, σε άλλο χρόνο, σε άλλες φάσεις… Είναι ένα ταξίδι ζωής και αξίζει να ζούμε την κάθε στιγμή του φροντίζοντας να νιώθουμε πρώτα εμείς καλά με τον εαυτό μας! Μόνο τότε γίνεται ευκολότερο για όλους! Όλα τα άλλα μάλλον δεν είναι παρά μια γλυκιά ψευδαίσθηση!
Το μεγαλύτερο λοιπόν μυστικό για μια ευτυχισμένη μαμαδίστικη ζωή δεν κρύβεται στην αναμονή του “αύριο” αλλά στο “ξεζούμισμα” του ” σήμερα”. Είναι καίριας σημασίας το να μπορώ κυρίως ως γυναίκα να δω τι μου συμβαίνει τώρα. Είναι βασικό να αγκαλιάσω τον νέο μου ρόλο ως μαμά σαν μια πρόκληση ζωής και όχι σαν ένα project που με κάνει να σκέφτομαι το πότε αυτό θα είναι πιο εύκολο και διαχειρίσιμο για μένα.
Η μητρότητα δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ εύκολη αλλά αν μπορώ να κατανοήσω ότι σε κάθε φάση της ζωής μου είμαι ο εαυτός μου και η μητρότητα είναι ένας σπουδαίος τρόπος για να τα πάω καλύτερα με τον εαυτό μου τότε τα διάφορα στάδια του παιδιού μου σταματούν να συνδέονται με την κούραση που νιώθω ή την ανάγκη μου να ξεπεράσω αυτό που με πνίγει για να πάω απλώς παρακάτω.
Όταν εμείς αποφασίσουμε να βγούμε από την αίθουσα αναμονής ενός ευκολότερου “αύριο” με τα παιδιά μας, οι ζωές τους ξαφνικά αποκτούν ένα άλλο νόημα καθώς κινούνται σε μια γραμμή παράλληλη με τις δικές μας ζωές κι έτσι μας είναι πιο εύκολο να κατανοήσουμε πως καθώς αυτά μεγαλώνουν, το ίδιο συμβαίνει και με εμάς.
Δίνουμε λοιπόν αξία στο παρόν μας και ζούμε τις στιγμές των παιδιών μας που περνούν και πίσω δεν γυρνούν την ίδια στιγμή που και η δική μας ζωή κυλά σαν το νερό. Δίνουμε ακόμη μεγαλύτερη αξία στην ζωή με τον σύντροφο μας διότι κι αυτή έχει να μας προσφέρει πολλές μοναδικές στιγμες. Αποδεχόμαστε πως η ζωή μας ως γονείς δεν θα είναι ποτέ εύκολη αλλά είναι η ζωή που επιλέξαμε και είναι στ’ αλήθεια μια γεμάτη ζωή. Τόσο γεμάτη όσο γεμάτη είναι και η ζωή μας σε οτιδήποτε βιώνουμε!