ti
είναι μια μητέρα μέσα στο σπίτι της; Ένα γλυκύτατο πλάσμα που κινείται αέρινα στον χώρο σαν ένα καλοκουρδισμένο πολυεργαλείο. Ξυπνά το πρωί, εργάζεται ή δεν εργάζεται, πίνει τον καφέ της ή αναγκάζεται να τον πιει κρύο ή και δεν τον πίνει ποτέ. Όλα παίζουν και όλα συμβαίνουν σε μια μανούλα που η ζωή της κατακλύζεται από στιγμές αντάρας, μπόρας, λιακάδας, με όλα όσα αναμένει να της συμβούν κι όσα έρχονται να της ανατρέψουν το πρόγραμμα της ξανά και ξανά.
To μεγαλύτερο πρόβλημα σε όλο αυτό έγκειται στο ακατάπαυστο της υπόθεσης αυτής, εκεί δηλαδή που η κάθε γυναίκα αρχίζει να εγκλωβίζεται στις σκέψεις της και κυρίως να τρομάζει μπροστά στην καταλυτική σκέψη του ότι αυτή είναι μια συνθήκη δίχως περιορισμούς ή κάποιο σημείο τερματισμού. Και είναι αλήθεια πως αν η καθεμιά από εμάς σταθεί σε αυτή την σκέψη, το πιθανότερο είναι να απογοητευτεί.
Πως μπορούμε λοιπόν να αντιμετωπίσουμε μια τέτοια καθημερινότητα χωρίς να μας παίρνει από κάτω; Πρώτα απ’ όλα πρέπει να μην ξεχνάμε πως οι συνθήκες δεν είναι ποτέ ίδιες κι όλα όσα ζούμε σήμερα, θα κληθούμε να τα δούμε και να τα ζήσουμε από μια άλλη πλευρά βλέποντας τα πιθανόν από μια άλλη οπτική. Με λίγα λόγια, δεν μπορούμε να αφήνουμε απ’ έξω τα πλεονεκτήματα που φέρνει η εμπειρία για όσους ειδικά ξέρουν να την αντιλαμβάνονται και να την χρησιμοποιούν υπέρ τους.
Η οικογενειακή ζωή θέλει τα διαλείμματα της. Τα διαλείμματα αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικά τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά.
Ένα δεύτερο σημαντικό σημείο είναι το να μην ξεχνάμε πως η οικογενειακή ζωή θέλει τα διαλείμματα της. Δεν είναι λίγες οι φορές που στην σημερινή εποχή ερχόμαστε αντιμέτωπες με την ύπαρξη μιας παιδοκεντρικής οικογένειας όπου όλα στρέφονται και χτίζονται γύρω από το παιδί. Το διάλειμμα, η μικρή αποχή από την καθημερινή φροντίδα των παιδιών συνδέεται άμεσα με ένα σύστημα ενοχών που συχνά οι παλαιότερες γενιές έρχονται να το τονίσουν και να μας το υπενθυμίσουν με σχόλια που αφορούν στο πόσο πιο δύσκολα μπορεί να πέρασαν εκείνες οι μητέρες, εκείνον τον καιρό. Τα πράγματα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι γιατί ούτε η ενσυναίσθηση των γονέων αλλά ούτε και οι συνθήκες διαβίωσης της σημερινής οικογένειας δεν έχουν μείνει ίδιες. Αυτό είναι κάτι που πρέπει λοιπόν να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν πριν πέσουμε στην οποιαδήποτε παγίδα συγκρίσεων. Το διάλειμμα λοιπόν για την σημερινή μαμά δεν είναι απλώς η καλοπέραση της ούτε και το αποτέλεσμα του πόσο κακομαθημένη έχει μάθει να είναι. Είναι η στιγμή του αυτοπροσδιορισμού της και η στιγμή που καταφέρνει να βρει ξανά αυτό που η απαιτητική καθημερινότητα της, της έχει στερήσει. Και πίστεψε με…αυτό δεν είναι ένα όφελος που αφορά στην ίδια την γυναίκα και μόνο. Είναι ένα τεράστιο βήμα για την πρόοδο ολόκληρης της οικογένειας και την επίτευξη μιας υγιούς οικογενειακής ζωής με ότι αυτή περιλαμβάνει.
Η εύκολη προσαρμογή στις εναλασσόμενες συνθήκες και καταστάσεις είναι μια ακόμη εξαιρετική ικανότητα που μια μανούλα αξίζει να προσπαθεί να αποκτήσει. Ας μην ξεχνάμε ότι μέσα στο σπίτι μας πραγματοποιούνται πάρα πολλές ζυμώσεις καθημερινά. Οι συνθήκες αλλάζουν όπως προείπα. Αρκετά δεδομένα ανατρέπονται. Προσωπικότητες διαμορφώνονται. Νέα συναισθήματα βγαίνουν στην επιφάνεια. Κάποια από αυτά είναι ευχάριστα, κάποια άλλα όμως μας δυσκολεύουν την ζωή. Τι κάνουμε λοιπόν με όλα αυτά; Αφήνουμε τους εαυτούς μας ελεύθερους να βουτήξουν σε αυτά τα άδυτα νερά χωρίς να τα φοβόμαστε και χωρίς να έχουμε υψηλές προσδοκίες. Κι αυτό γιατί δεν ξέρουμε πως πραγματικά μπορεί να πάνε τα πράγματα. Αυτός είναι ένας ακόμη εξαιρετικός τρόπος να ζούμε την ζωή μας εποικοδομητικά και να αφήνουμε τα μέλη της οικογένειας μας να προχωρούν προς τα εμπρός ελεύθερα όπως εκείνα επιθυμούν και όπως η ίδια η φύση έχει προμελετήσει για αυτά.
Αξιοποίηση των εμπειριών, διαλείμματα χωρίς ενοχές, εύκολη προσαρμογή. Τι άλλο να μένει άραγε για αυτά τα σπουδαία πολυεργαλεία που ονομάζονται μαμάδες για να λειτουργούν με πολλά χρόνια εγγύησης; Μα φυσικά το σημαντικότερο από όλα. Μια απόλυτα ξεκάθαρη εικόνα για τον εαυτό τους και το τι μπορούν να καταφέρουν κοιτώντας πριν απ’ όλα και απ’ όλους τον συνοδοιπόρο της ζωής τους στα μάτια. Λυπάμαι αν χρειαστεί να σε απογοητεύσω για λίγο καθώς διαβάζεις όλα όσα γράφω αλλά η προσωπική μου εμπειρία καταδεικνύει πως η βάση της οικογένειας δεν είναι και δεν μπορεί να είναι τα παιδιά. Η βάση μιας οικογένειας δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ούτε οι γονείς με βάση αυτή την ιδιότητα τους. Το θεμέλιο μιας οικογένειας είναι το συζυγικό ζευγάρι. Όλα όσα συμβαίνουν ή δεν συμβαίνουν βασίζονται ακριβώς πάνω σε αυτό το να κοιτάζεις τον άντρα σου στα μάτια και να ξέρετε και οι δυο για τι πράγμα μιλάτε. Είναι η δική σας ευτυχία και κατ’ επέκταση η ευτυχία των παιδιών που αντιλαμβάνονται πως οι χαρακτήρες δεν ξεδιπλώνονται στο πέρας του χρόνου απλώς επειδή κάνουμε υπομονή και αφήνουμε πίσω μας τις κακοτοπιές. Η ζωή μας εξελίσσεται μέσα από την συντροφικότητα και το μοίρασμα. Αυτό το μοίρασμα δεν ξεκινά από όλα όσα δίνουμε ο ένας στον άλλο ως γονείς αλλά από όλα αυτά που βιώνουμε μαζί με τον σύζυγο μας ως άντρας και γυναίκα , ως όλα αυτά από τα οποία ξεκίνησε η κοινή μας πορεία.
Τίποτα από όλα όσα ανέφερα παραπάνω δεν μπορεί να ευοδωθεί αν πρώτα δεν δούμε με μάτια ανοιχτά πως οτιδήποτε καταφέρνουμε και οποιαδήποτε ικανότητα αποκτούμε γίνεται δική μας ακριβώς επειδή κάποιος άλλος είναι εκεί να μας δει, να μας ακούσει και να μας αγαπήσει για όλα όσα είμαστε. Το ίδιο ισχύει και για εμάς. Και κάπως έτσι μαγικά ,έσονται οι δύο εν σάρκα μία και αυτή η σάρκα αποκτά ψυχή και ζωτικότητα. Μια ζωτικότητα που αναβλύζει μέσα από την συζυγική αγάπη για να δημιουργήσει εν τέλει ένα ασφαλές περιβάλλον όπου τα παιδιά θα μπορέσουν να εξελιχθούν αφού πρώτα οι ίδιοι οι γονείς τους θα έχουν ήδη εξελιχθεί σε κάτι που ξεπερνά κι αυτούς τους ίδιους.
Μην νομίζεις πως γράφοντας όλα αυτά, έχω στο νου μου μαγικές συνταγές ούτε και ότι θέλω απλώς να παραμένω ρομαντική. Το αντίθετο. Μέσα μου νιώθω τόσο ρομαντική όσο και ρεαλίστρια. Αν δεν μπορώ να δουλέψω υπομονετικά και συστηματικά πάνω σε όλα αυτά τότε μάλλον θα καταλήξω ένα πολυεργαλείο για επισκευή. Η συμβουλή μου είναι λοιπόν ότι πρώτα θέτουμε τους στόχους οι οποίοι πρέπει να ξεκινούν από την ερωτική σχέση του εκάστοτε ζευγαριού. Μετά θέτουμε τις προτεραιότητες μας και τέλος…ξεκινάμε! Φύγαμε φιλενάδα μου! Όλες μαζί! Στο ίδιο ταξίδι συνοδοιπόρρισες!
Αγωνιστικούς χαιρετισμούς!
Μια αισιόδοξη σύζυγος
