Πιο ερωτευμένοι μετά τον ερχομό του παιδιού, μα πως;

Πόσες φορές έχεις διαβάσει ή ακούσει ότι όταν γεννιέται ένα παιδί οι ισορροπίες του ζευγαριού αλλάζουν και οι σύζυγοι μπορεί να μην νιώθουν το ίδιο ερωτευμένοι; Πιστεύω ότι και χωρίς να το έχεις ζήσει η ίδια, με μια ματιά δίπλα σου μπορείς να το καταλάβεις. Και που να δεις τι γίνεται όταν έρχεται το δεύτερο παιδί και πάει λέγοντας; Και τώρα θα μου πεις τι κάνουμε, ε;! Να διαβάσουμε ακόμη ένα άρθρο να βρούμε μερικά tips να δούμε πως το σώζουμε;

  Κορίτσια μου αφήστε τα όλα αυτά στην άκρη και πάρτε θέση!Το show αρχίζει! Η κοιλίτσα φουσκώνει!Τα κιλάκια όλο και αυξάνονται, μαζί και κάποιες αναγούλες!Τα συναισθήματα σου αλλάζουν και γενικά εκεί χάνεις λίγο την μπάλα επειδή η ταυτότητα σου ως γυναίκα περνάει μια κρίση όπως και να το κάνουμε, όσο έτοιμη κι αν θεωρείς ότι είσαι. Ο κάθε σύντροφος αντιμετωπίζει το διάστημα αυτό διαφορετικά και ο χρόνος είναι σίγουρα το πρώτο πράγμα που θα χρειαστείτε για να το βρείτε ξανά για πολλούς και διάφορους λόγους, που αν δεν τους έχει ακούσει ή ζήσει, σίγουρα τους έχεις ψιλιαστεί!

  Είναι πολύ σημαντικό για ένα ζευγάρι να βρίσκει κοινό έδαφος ως προς τις επιδιώξεις και την κατεύθυνση που θέλουν να βαδίσουν καθώς ειδικά όταν μιλάμε για την δημιουργία οικογένειας, μιλάμε για συνοδοιπόρους σε ένα δρόμο μακρύ και δύσκολο. Είναι επίσης αξιοσημείωτο το να υπάρχουν στοιχεία στον χαρακτήρα του καθενός από τους δύο που να αλληλοσυμπληρώνουν το ζευγάρι. Πρόκειται για το μαγικό αυτό σμίξιμο της αντρικής και γυναικείας φύσης που αν και τόσο διαφορετικές, είναι απαραίτητες και οι δυο για την δημιουργία μιας υγιούς σχέσης. Το ερώτημα είναι: έστω ότι υπάρχουν όλα αυτά, είναι άραγε αρκετά;

  Ναι! Για την δημιουργία μιας οικογένειας μάλλον είναι αρκετά. Κοινή φιλοσοφία, κοινές επιδιώξεις και δυο χαρακτήρες που ματσάρουν!Τι άλλο να θέλει κανείς για να τα βγάλει πέρα μέσα σε μια τρελή καθημερινότητα με τα παιδιά; Ειδικά στην σημερινή εποχή όπου η δημιουργία ουσιαστικών σχέσεων έχει δυσκολέψει πολύ, όταν τα βρεις όλα αυτά, απλώς προχωράς.

  Το κακό είναι ότι ως άνθρωποι πριν δημιουργήσουμε μια οικογένεια μαζί με τον άλλο, ξεκινάμε αναζητώντας την κοινή βάση αλλά ξεχνάμε να ζήσουμε τον αυθορμητισμό μιας ερωτικής σχέσης. Ειδικά όταν τα χρόνια περνούν, εμείς οι γυναίκες αρχίζουμε και δυσκολευόμαστε πολύ και οι στόχοι μας γίνονται συγκεκριμένοι ως προς τις σχέσεις μας. Κάποιες από εμάς έχουμε μεγαλώσει με τέτοιο τρόπο που οι προσδοκίες μας να είναι προδιαγεγραμμένες από καιρό πριν, καθώς πατούν πάνω σε στερεοτυπικές αντιλήψεις που αφιλτράριστα υιοθετήσαμε από την δική μας οικογένεια ή το κοινωνικό πλαίσιο. Κάποιες άλλες πάλι, θέτουμε ως προτεραιότητα τον εαυτό μας και επιλέγουμε συζύγους με συγκεκριμένα κριτήρια.

  Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι η ισορροπία ενός ζευγαριού δεν μπορεί να μην διαταραχθεί με τον ερχομό των παιδιών. Είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό και υγιές! Ο τρόπος όμως που θα βρούμε για να συνεχίσουμε με τον άντρα μας ερωτικά, ξεκινά μάλλον πολύ νωρίτερα. Διότι ακόμη κι αν πληρούνται κάποιες βασικές προϋποθέσεις όπως αυτές που προανέφερα,αυτές μάλλον επαρκούν στο να μπορέσουμε να συντηρήσουμε μια οικογένεια αλλά δεν είμαι σίγουρη για το κατά πόσο μπορούν να κρατήσουν ζωντανή μια ερωτική σχέση. Και η βάση μιας οικογένειας είναι ακριβώς η σχέση αυτή.

  Μια οικογένεια μπορεί να συντηρηθεί και χωρίς αυτή βέβαια για αρκετό καιρό ή και μια ολόκληρη ζωή αν τα βασικά της μέλη απλώς συμβιβάζονται στην ιδέα του να κρατούν μια οικογένεια δεμένη. Αυτό όμως τελικά καταλήγει να έχει πολλές άλλες συνέπειες καθώς οδηγεί σε μια σχέση που συντηρείται μόνο μέσα από τον κοινό στόχο του να μεγαλώνουμε υγιή παιδιά το οποίο σίγουρα από μόνο του δεν είναι καθόλου εύκολο. Παράλληλα όμως δεν είναι και ο μόνος λόγος που συμβαδίζουμε στην ζωή με έναν άλλο άνθρωπο.

  Αυτό συχνά μας οδηγεί ως γυναίκες στο να συμβιβαζόμαστε με τον ρόλο της μητρότητας ως τον βασικότερο της ζωής μας και να αναζητούμε την επιβεβαίωση του συντρόφου μας μέσω αυτής. Μέσα από αυτό το πρίσμα, όλα μπορούν να είναι τελικά απολύτως λειτουργικά στη σχέση μας μαζί του καθώς οι ευτυχισμένες οικογενειακές μας στιγμές, μας θυμίζουν όλα αυτά που φτιάξαμε μαζί. Ταυτόχρονα όμως μας απομακρύνουν από το να ζούμε μια έντονη συναισθηματικά ζωή με τον σύντροφο της ζωής μας και να ανανεώνουμε το ερωτικό μας ενδιαφέρον ο ένας προς τον άλλο. Εκεί είναι που η ερωτική μας ζωή πεθαίνει ή υπάρχει πλέον απλώς ως μια τυπική διαδικασία η οποία πρόσκαιρα μας δίνει και λίγη ευχαρίστηση.

  Στην ερωτική μας σχέση με τον άλλο μιλά το πνεύμα αλλά είναι βασικό να μιλά και το σώμα. Η σωματική επαφή με τον σύντροφο μας δεν αφορά μόνο στην σεξουαλική μας ζωή η οποία παίζει τεράστιο ρόλο στην διατήρηση του έρωτα που νιώθουμε ως σύντροφοι ο ένας για τον άλλο, αφορά και σε κάθε απλή κίνηση που μας κάνει να νιώθουμε εγγύτητα αλλά και σε κάθετι που είχαμε στο μυαλό μας για τον άλλο πριν αποφασίσουμε να ανοίξουμε το κεφάλαιο “παιδί”.

  Εύλογα θα πει κανείς:Μήπως ζητάς πολλά; Πράγματι, είναι πολλά! Ειδικά στις μέρες μας όπου απουσιάζουν ακόμη και τα βασικά! Και ίσως το να φροντίσουμε σταδιακά να καλλιεργήσουμε τέτοιου είδους συνθήκες με τον σύντροφο μας να είναι μια πιο εύκολη συνθήκη. Ας μην ξεχνάμε ότι κι αυτό θέλει πολλή δουλειά. Όποιος δρόμος κι αν σου κάτσει στη ζωή να διαβείς, ένα να θυμάσαι: τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός, τον έρωτα όμως για να τον φέρεις πίσω, πρέπει πρώτα να τον έχεις ζήσει με τον άλλο!Και οπωσδήποτε χρειάζεται να τον θέτεις ως προτεραιότητα όσο δύσκολο κι αν είναι!Τα παιδιά μεγαλώνουν αλλά το ίδιο κι εσύ με τον σύντροφο σου! Τα παιδιά θα νιώθουν ευχαριστημένα για τον ποιοτικό χρόνο που περάσατε μαζί αλλά ως ενήλικες αυτό που θα θαυμάζουν είναι αυτή η ειλικρινής και τρυφερή σχέση που έχουν οι γονείς τους! Η εικόνα αυτή θα είναι η δική τους κινητήριος δύναμη στις σχέσεις που θα δημιουργήσουν με το αντίθετο φύλο και για εσένα θα είναι μια ευτυχισμένη ζωή με αυτόν με τον οποίο θα μείνεις μαζί ως το τέλος! Όσο πιο αυθεντικοί έχετε παραμείνει στην σχέση αυτή, τόσο πιο εύκολο θα είναι για εσάς να ρίχνετε σπίθα εκεί που νομίζατε ότι δεν υπάρχει πια φωτιά!