Το παιδί μου δεν θέλει να πάει στο σχολείο και αρνείται να μελετήσει!

Το παιδί μου δεν θέλει να πάει στο σχολείο! Είμαι πολύ απογοητευμένη!Τα πρωϊνά νιώθω ότι θέλω να κλάψω και τα απογεύματα γυρνάω από την δουλειά μου και αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να αντέξω την διαδικασία της προετοιμασίας για τα μαθήματα της επόμενης μέρας. Δεν αντέχω να του λέω ξανά και ξανά να έρθει να διαβάσει και να περιμένω με τις ώρες για να ολοκληρώσει μία εργασία του. Και είναι και αυτή η δασκάλα που στέλνει ένα σωρό φωτοτυπίες με χίλια δυο πράγματα που ούτε εγώ δεν μπορώ να θυμάμαι…θυμώνω, θυμώνω πολύ αλλά πρέπει να βγάλω άλλη μια μέρα. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ!Ξεσπάω στο παιδί μου κι εκείνο, την στιγμή που βρίσκουμε ηρεμία και του εξηγώ όσα πρέπει να αλλάξουν, μου λέει πως με αγαπά πολύ και ότι δεν θέλει να είναι έτσι τα πράγματα. Και μετά με τρώνε κυριολεκτικά οι τύψεις και μένω μόνη στο αμάξι να κλαίω πηγαίνοντας στην δουλειά μου το επόμενο πρωί!

  Πόσες φορές μπορεί να ακούσει κανείς ή να ζήσει μια τέτοια οικογενειακή ιστορία; Πόσες φορές ερχόμαστε αντιμέτωπες με την άρνηση των παιδιών μας να μελετήσουν ή να πάνε με ευχαρίστηση στο σχολείο; Μια τέτοια ιστορία προϋποθέτει πάντα το να μπορείς αρχικά να ακούς ενεργητικά το παιδί σου ώστε να έχεις αποκλείσει οποιοδήποτε άλλο ενδεχόμενο του να συμβαίνει κάτι άλλο στο σχολείο πέρα από την δυσκολία που αντιμετωπίζει το παιδί με την μελέτη και την διεκπεραίωση των σχολικών δραστηριοτήτων. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι βρισκόμαστε πάντα σε μια ανοιχτή σχέση επικοινωνίας με τις δασκάλες που βρίσκονται κοντά στο παιδί μας και επικοινωνούμε μαζί τους ρωτώντας, ακούγοντας αλλά και ενημερώνοντας.

  Στην περίπτωση λοιπόν που δεν συντρέχει άλλος λόγος και πρόκειται απλώς για δυσκολία που σχετίζεται με την σχολική μελέτη, προσπάθησε να πάρεις μια ανάσα και να σκεφτείς λίγο πιο ήρεμα την καθημερινότητα σου με το παιδί και τις στιγμές που μοιράζεστε όσο αυτό προσπαθεί να χωρέσει στο κεφάλι του ένα σωρό πληροφορίες. Ειδικά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού τα παιδιά περνούν ένα σημαντικό μεταβατικό στάδιο όπου σίγουρα χρειάζονται κάποια υποστήριξη μέχρι να μπορέσουν να βρουν τα πατήματα τους και να ενταχθούν στην μικροκοινωνία του σχολείου.

Ωστόσο, κράτα στο νου σου κάποιες βασικές πληροφορίες έτσι ώστε να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις κι εσύ όσο το δυνατόν καλύτερα σε αυτή τη μετάβαση. Κατά αυτό τον τρόπο, θυμήσου:

1. Μην ξεχνάς ότι κι εσύ χρειάζεσαι χρόνο για να βρεις με το παιδί σου νέους τρόπους ώστε να μπορέσετε να επικοινωνήσετε όσο το δυνατόν καλύτερα μεταξύ σας και να βρείτε από κοινού την καλύτερη δυνατή ρουτίνα μελέτης που εξυπηρετεί τις ανάγκες της οικογένειας σας.
2. Φρόντισε έτσι ώστε να μην τοποθετήσεις την καρέκλα σου σε μια σταθερή θέση δίπλα στο γραφείο του παιδιού σου. Αντίθετα προτίμησε να βοηθάς με τις οδηγίες κι έπειτα να πηγαινοέρχεσαι, αρχικά ανά μικρά χρονικά διαστήματα, τα οποία σταδιακά θα πρέπει να μεγαλώνουν. Κάνε αυτό το βήμα σταδιακά κι αφού αισθανθείς ότι το παιδί σου μπορεί να ακολουθεί με σαφήνεια τις οδηγίες σου όταν δεν βρίσκεσαι κοντά του. Μην βιαστείς γιατί μπορεί να απογοητευτεί με τον εαυτό του!
3. Φρόντισε να δείχνεις πάντα την απαιτούμενη υπομονή όσον αφορά στις οδηγίες της κάθε δραστηριότητας και προσπάθησε να σκεφτείς αν είσαι αρκετά μεταδοτική όσο αυτό συμβαίνει. Σκέψου  πάνω στον τρόπο με τον οποίο το παιδί σου αντιλαμβάνεται ευκολότερα και εκπαίδευσε τον εαυτό σου σε αυτό το είδος επικοινωνίας. Χρησιμοποίησε τον κώδικα επικοινωνίας που ταιριάζει καλύτερα στο παιδί σου καθώς αυτό θα σου δείξει που επιθυμεί να είσαι περισσότερο επεξηγηματική ή λακωνική στην έκφραση σου.
4. Μείνε σταθερή και προσπάθησε να μην εκφράζεις συναισθήματα απογοήτευσης όταν δεν τα καταφέρνει. Μόνο εστίασε στο πως μπορείς να παραμείνεις ενθαρρυντική. Όλα αυτά προϋποθέτουν ότι και η ίδια έχεις φροντίσει να πάρεις λίγο χρόνο ηρεμίας πριν ξεκινήσει η ώρα της μελέτης. Επίσης, σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να μην ξεχνάς πως το παιδί σου είναι μόλις στα πρώτα χρόνια της σχολικής του εκπαίδευσης και ότι το μέλλον προδιαγράφεται μακρύ οπότε η ψυχραιμία είναι απαραίτητη αλλά και κάπως αυτονόητη καθώς το παιδί μας θα βρίσκεται στο σχολείο μέχρι τα δεκαοκτώ του έτη. Άρα αξίζει να αρχίσεις να τρελαίνεσαι ήδη από τώρα; Για σκέψου!
5. Κάθε παιδί ανήκει σε διαφορετικό μαθησιακό τύπο δηλαδή μαθαίνει ευκολότερα με διαφορετικό τρόπο. Δεν έχει τις ίδιες κλίσεις και ενδιαφέροντα. Δεν  έχει τον ίδιο αναπτυξιακό ρυθμό και δεν αντιμετωπίζει την μάθηση με τον ίδιο τρόπο. Εκεί κρύβεται και το μεγάλο κλειδί της υπόθεσης “μελέτη”. Τα περισσότερα παιδιά εμπνέονται ως προς την μάθηση μέσω της τέχνης, του παιχνιδιού και τόσων άλλων οικείων τρόπων ως προς αυτά όσο βρίσκονται στο νηπιαγωγείο. Όταν όμως αλλάζουν βαθμίδα, έρχονται αντιμέτωπα με την σκληρή πραγματικότητα του ατελείωτου διαβάσματος και της εξίσου ατελείωτης εκπαιδευτικής ύλης η οποία εστιάζει περισσότερο στις γνωστικές ικανότητες των μαθητών και κατά κάποιο τρόπο αποκλείει εξαρχής κάποιους μαθητές που έχουν ανεπτυγμένο κάποιο άλλο είδος νοημοσύνης.
6. Σαν συνέχεια όσων ήδη ειπώθηκαν, μην ξεχάσεις να αποδεχθείς πως το παιδί σου κάποιες φορές έχει δίκιο να αισθάνεται όπως αισθάνεται. Δεν ζούμε σε μια χώρα που φημίζεται για το εκπαιδευτικό της σύστημα και οπωσδήποτε ο χώρος της εκπαίδευσης χρήζει καινοτομιών και πολλών αλλαγών.
7. Στην χώρα μας επίσης συχνά το βάρος πέφτει πάνω στον γονέα ώστε ο ίδιος να φροντίσει να συμβεί το αυτονόητο που δεν είναι άλλο από το να μάθει το παιδί να αγαπά την διαδικασία της μάθησης. Πόσο άραγε φροντίζει το σχολείο ώστε το παιδί να αγαπά πρωτίστως να μαθαίνει; Πόσο προωθείται η βιωματική μάθηση η οποία επιτρέπει στο παιδί να έχει την ευκολία αλλά και την ευχέρεια να μαθαίνει τον ίδιο του τον εαυτό μαθαίνοντας; Κρατώντας όλα αυτά κατά νου, προχώρα προς την σωστή κατεύθυνση και μην ξεχνάς πως ο καλύτερος τρόπος για να μάθει ένα παιδί είναι πρωτίστως το βίωμα που αποκτά μέσω του παιχνιδιού.
8. Σαν επόμενο βήμα λοιπόν, προσπάθησε να  κρατάς το παιχνίδι ως τρόπο μελέτης στο σπίτι. Βρες με το παιδί σου αντικείμενα, ιδέες και τρόπους να το διασκεδάζετε. Επιλέξτε κάποιες φορές να βγαίνετε κάπου ήσυχα έξω ή γενικά να μην μένει πάντα στον ίδιο χώρο του γραφείου του όταν μελετά.
9. Ενθάρρυνε λεκτικά την αυτονομία του στην διαδικασία της μελέτης και αποδέξου πως η μελέτη δεν πρέπει να είναι το μέσο για να χαλάσεις την σχέση σου με το παιδί σου. Αν δυσκολεύεσαι και υπάρχει δυνατότητα επιλογής του να μελετά με έναν εκπαιδευτικό που εσύ θα έχεις επιλέξει για τους λόγους που προείπα, μην το σκέφτεσαι. Απλά κάνε το! Αποσύνδεσε την ιδιότητα του ως μαθητής από την σχέση που έχει μαζί σου ως παιδί.
10. Μια άλλη ιδέα είναι να φτιάξεις μερικές κάρτες με το ίδιο χρώμα καθορίζοντας ένα συγκεκριμένο αριθμό και δίνοντας μέσω αυτού την δυνατότητα στο παιδί σου να κάνει το δικό του “ρεπό”. Για παράδειγμα, μπορεί να έχει δύο διαθέσιμες πράσινες κάρτες το μήνα ώστε να κερδίζει περισσότερο χρόνο ξεκούρασης πριν την μελέτη.
11. Τέλος, άφησε το παιδί σου ελεύθερο ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι κάποιες φορές θα πάει στο σχολείο χωρίς να έχει μελετήσει. Σε αυτή την περίπτωση ίσως θα ήταν καλύτερο να έχεις έρθει σε μια επικοινωνία με την δασκάλα του ώστε να γνωρίζει τον τρόπο που προσεγγίζεις το θέμα που έχει προκύψει κι έτσι να μπορέσει κι εκείνη να κινηθεί αναλόγως ώστε να το ξεπεράσετε μαζί. Μέσα στο χάος της εκπαίδευσης υπάρχουν ευτυχώς ακόμη αρκετοί εκπαιδευτικοί που παραμένουν ενεργοί και εμπνέονται καθημερινά από τα παιδιά. Συχνά λοιπόν, αρκετά προβλήματα δεν λύνονται επειδή απουσιάζει το κομμάτι της επικοινωνίας μεταξύ γονέων και εκπαιδευτικών.

  Όλα αυτά θέλουν τον χρόνο τους! Γι’ αυτό θυμήσου να μην το βάζεις κάτω και να μην βλέπεις τα πράγματα μέσα από τον φακό του εκπαιδευτικού μας συστήματος που αιχμαλωτίζει την φαντασία των παιδιών μας και μας βάζει να λειτουργούμε μαζί τους σαν αυτόματες μηχανές. Κάνε ένα βήμα πίσω και σκέψου!Πάρε ξανά μια ανάσα και  όλα θα πάνε καλά!Συμβαίνει σε όλες μας!